Als een kip zonder kop Puerto ontvlucht
Ik ben Puerto ontvlucht Guzman. Een prestatie van formaat. Al zeg ik het zelf. Hoe lang heb ik in mijn hangmat gelegen? Hoor het graag van je. Heb zelf namelijk geen idee. Week of vijf, zes? Al sla je me dood. Al die tijd in mijn zwemshort rondgelopen. Was volkomen de kluts kwijt toen ik het motorpak aantrok, als een aardappelboer die zich voor het eerst een krijtstreeppak laat aanmeten. Heet en zwaar, zo'n motorkloffie. Ben nu in Oaxaca, driehonderdvijftig kilometer landinwaarts. Mooie bergrit, veel bochtjes. Oaxaca is leuke, pittoreske stad. Wil er niet te lang blijven. Ben hier voor die supercamera van me. Kijken of ze hem hier kunnen fixen. Nieuwe kopen is niet ter sprake. Ongelooflijk duur hier. Dinsdag weet ik hopelijk meer. Tsja jongen, zo'n honderd vrienden achter gelaten. Ben nu weer op mijn eentje. Was wennen, voor het eerst weer op de Guzzi. Voelde aandrang om om te keren en weer in mijn hangmat te klauteren. Maar niet gedaan. Moet sterk zijn. Geloof me Guzman, het gaat me steeds slechter af, vertrekken. Ben ook niet omgekeerd naar Acapulco naar Lizbeth, terwijl ik had aangekondigd dat ik eraan kwam. Ik wil vooruit, niet achteruit. Dat laatste heb ik te lang gedaan in Nederland. Mexico staat inmiddels hoog op de ranglijst van de landen waar ik mijn laatste adem zou willen uitblazen. Chido (relaxed), hier. Over de motor - hm. Accu is zo goed als overleden, lijkt me zo. Opladen, volgende dag leeg. Tijdens het rijden laadt hij weer een beetje op, maar nooit genoeg om de startmotor in gang te zetten. Aanduwen dus. Ook loopt hij wat weg als ik de koppeling gebruik. Koppakking dan, maak me nog geen zorgen. Motor loopt mooi en verliest geen olie. Al met al, is ook zij een beetje van de leg.
Assesino
Over kippen gesproken. Ik heb er een vermoord. Met mijn blote handen nog wel. Graham had drie weken geleden drie prachtige kippen gekocht, Columbus, Hernan Cortes en Boedha. En kippen moet je eerst doodmaken wil je ze opeten. Daar staan we in Nederland, waar alles keurig netjes onherkenbaar is versneden, niet zo bij stil. Toch is het zo. Graham opteerde voor het blanke mes. Ik voelde iets voor het breken van de nek. Zag het Paloma, zus van Lisbeth, doen en het leek me een klusje van niks. Met de linkerhand houd je de poten vast en de rechter dient als het valmes - hard aan het tere nekje trekken en klaar is Kees. In theorie. De praktijk is net als het tere kippenekje wat weerbarstiger. Diep ademhalen, weesgegroetje, spieren spannen en knak. Hm, een kip met een gebroken nek maakt nog aardig wat kabaal. Daar schrok ik van. Het ritueel herhalen en... Mijn vrienden begonnen na mijn tweede poging wat zenuwachtig te lachen. ´Shit, zoiets heb ik nog nooit gezien', wist Graham. Ik keek naar het nekje waaruit alle leven was verdwenen en aanvoelde als een natte theedoek en zag dat ik letterlijk het vel over zijn oren had getrokken. Een bloederige puinhoop dus. Dit alles gebeurde overigens binnen de tien seconden. Dus heel erg veel heeft mijn kipje niet geleden. Graham wees me er overigens nog eens fijntjes op dat ik Boedha in mijn handen had. Ik heb dus boedha de nek omgedraaid, en daar schrok ik toch wel enigszins van. Hernan Cortes, Columbus, met liefde - maar de almachtige Boedha...
Hoe ging het Graham af? Hij had twee kippen te gaan. Hij sneed redelijk geroutineerd de kop eraf, met als resultaat een kip zonder kop die inderdaad de weg een beetje kwijt is. Als een gedrogeerde ballerina fladdert, danst en hupt hij een halve minuut in de rondte en gaat er dan voorgoed bij zitten. Die avond hielden we voor vrienden een Pollo Party. Geslaag feest daar niet van. Kreeg evenwel geen kippenboutje door mijn keel. Bovendien werden Graham en ik uitgemaakt voor assesinos, moordenaars. Dat verwijt zal ik van jou ook wel krijgen, Guzman. Ik troost me met de gedachte dat de hele wereld kip eet en dat er nauwelijks iemand is die zijn vingers eraan wil branden. Flauw. Ik ken nu de afkomst van zo'n Albert Heijn-kipfiletje. Heb nu respect voor het beest. En al helemaal als hij Boedha heet.
Promote Paul: Mail to a friend | Post to del.icio.us | Digg! | Translate Dutch to English
Lieve paul,
wil je alsjeblieft een beetje uitkijken met die kippen.Heb net gisteren een uitzending gezien over het vogelgriepvirus en kippen e.d. Werd er niet bepaald vrolijk van.waar ik wel vrolijk van wordt is dat je weer op pad bent en dat wij hopelijk weer nieuwe avonturen voorgeschoteld krijgen.
Jammer dat we je vanavond moeten missen met de sint.We zullen aan je denken!
Dikke kus uit lisse
Ola Paul,
je bent weinig tot niets veranderd t.o.v. je korstondige voetbalcarriére in de pupillen/aspiranten van de VV Van Nispen. Ook toen was er al een heel veld pepers nodig om je in beweging te krijgen. Nog steeds zo gezien je lange stops. Blij dat je weer “on the road” bent. Zorg svp dat je camera snel gemaakt wordt zodat je je ervaringen niet alleen kan beschrijkven maar ook kan visualiseren.
gruzzi – Wim Pompe
Hee kippenpaultje!! Goed om te lezen dat je weer onderweg bent! Met honderd vrienden 3 kippen lijkt me een beetje schamel maaltje maar ja, je kunt niet alles hebben natuurlijk…
Hoop dat je fiets het weer goed gaat doen en natuurlijk ook je camera want zo langzamerhand ben ik toch wel benieuwd naar wat beeldmateriaal, ik bedoel, wij zitten hier maar wat tegen die wolken aan te koekeloeren, mn ogen zien wazig van de de snotkou en dan die verhalen over de hitte en zo, dat maakt verlangen in je wakker en dan wil je graag geprikkeld worden door wat van die hete foto’s! Ik ben blij dat je de moed hebt verzameld om verder te gaan en benieuwd naar je volgende verhaal over bergen, kuilen, hitte, bendes, uitzichten en al die andere dingen..
Goeie reis!!
Hoi Paul, fijn te horen dat je echt nog van een lekker kippeboutje of kipsateetje houdt!!! Het smaakt echt wel anders als je de kip zelf gekild hebt.
Mijn vader slachtte zelf vroeger altijd een konijn met Kerst.( jawel Flappie dus)eerst een paar dagen in de schuur aan een touw om zijn nek, waar ik dus dikwijls tegenaan liep. ( gatver) en daarna stond ik altijd te kijken hoe het slachten in zijn werk ging en waar de darmen lagen en wat erin zat enz. maar nu moet ik er niet aan denken. Ik ga al over mijn nek als ik Animal Planet zit te kijken en een wild dier een ander dier zie afslachten, dan zap ik maar snel door. Slap He!
Fijn is het om te lezen dat je weer on the road bent. Waar naar toe dat maakt geen zier uit maar er liggen nog heel veel ervaringen voor je open. Hou je hoofd erbij en het zal een fantastische ervaring voor je worden.
Keep your eyes open Paul
Har en Bou zijn lekker op Ko Samui( waar het een beetje nat is) en ik ben lekker aan het genieten van jouw ervaringen.
Groetjes. Bep.
Ha die Paul;
ik werd kort geleden door iemand gewezen op de site waar je reisverslagen te lezen zijn.
Ik kan je vertelllen, ik heb ze in een adem uitgelezen.
M’n aandacht werdt getrokken omdat ik sinds een half jaartje in het bezit ben van een identiek knorpotje.
Momenteel licht deze in stukjes op een werkbank omdat hij wat krampjes had in z’n versnellingsbak (kuiskoppelingetje dacht ik, maar helaas het bleek een langdurige ziekenhuisopname te worden, alles was namelijk zo’n beetje op in z’n buikie!
En ik begon me dus danig af te vrage of ik niet tot euternasie over moest gaan,... tot ik jou verhalen las.
Voor je reis heb je ongeveer dezelfde bugetaire leegloop meegemaakt, maar sindsdien heeft is hij je (tot nu, knock on wood) door alle barre onstandigheden meer dan trouw gebleven.
Dus bij deze bedankt voor het (onbewust) overhalen, om toch de nodige duiten te investeren om z’n leven te redden en niet als donor te worden verdeeld.
Thanks !!!
De ballen !!!
Piet.