Volbloed Mexicaan VII
Ik heb vannacht mijn aansteker gerepareerd, Guzman. Het rolletje en het vuusteentje was ik verloren. Het veertje zat nog op zijn plek. Zonde, want de aansteker was nog voor driekwart gevuld. Ik vond een lege in mijn tanktas, verwijderde het rolletje en het vuursteentje en monteerde het op het gehavende exemplaar. En verdomd. Heb je dit ooit eens geprobeerd Guzman zonder uit woede het hele meubilair in elkaar te trappen, je vrouw te beledigen en weet ik wat voor erge dingen allemaal? Weg met die klote aansteker! Nu scheelt het me vijf pesos en ik klop mezelf op de borst - weer iets gedaan, vandaag. De vaart is definitief uit de reis. Ik kondigde al op mijn site aan dat ik met een slakkengangetje naar Tierra del Fuego zou afreizen. Ik overtref mezelf. Het is nu een kwestie van zo min mogelijk geld uitgeven en een mogelijke terugkeer naar Nederland zo lang mogelijk uit te stellen. Moet dus gaan schrijven - nee echt - aan de bak, zo nu en dan. Weet je Guzman, tijd betekent niet zoveel voor de gemiddelde Mexicaan. Hij hangt zijn hangmat tussen twee palmbomen op en kan dagen gedachtenloos naar een kososnoot staren, net zo lang todat de vrucht op zijn schedel stuitert. En aangezien ik de cursus Volbloed Mexicaan aan het doorlopen ben, doe ik als een gretige leerling met hem mee. Oh jazeker, binnenkort hijs ik mezelf uit het garen om in Oaxaca die pinchi camera te kopen, die mij financieel volledig ruineren. Maar jullie willen plaatjes, vandaar. En wat ik al zei, niets is mij teveel om inmiddels 53 lezers van de grootst mogelijke onzin te voorzien. Guzman, heb je je ooit wel eens afgevraagd of het waar is wat ik allemaal op de site aan het tikken ben?
- LA QUINCEAÑERA -
Iets anders Guzman, als je goed luistert kun je misschien la banda horen. Een luidruchtig blaasorkestje dat in het restaurantje naast mijn cabaña in Puerto Escondido zijn repertoire hijgend afraffelt op een quinze años-verjaardagsfeest. En ik heb de indruk dat zolang het maar hard, schel en rommelig klinkt elke toehoorder dik tevreden is. La banda, ik heb hem eerder 
gehoord in Mexico. Nee, de muzikanten zijn geen trotse mariachi’s in hun strakke machopakjes. La banda bestaat uit sjofele werklui die na de arbeid op het land ’s avonds de gedeukte instrumenten oppakken en zich laten inhuren voor welke festiviteit dan ook. De nu spelende banda, Guzman, is goddank niet meer dan een pauzenummer op het feest van een vijftienjarige, la quinceañera. Traditie in Mexico - als een meisje vijftien lentes telt, mag zij zich señorita noemen met de daarbij behorende rechten als, simpel, alleen over straat lopen. Een quinze años (vijftien jaar) wordt als de vader genoeg geld heeft groots gevierd. Hij hijst zijn dochter in soort van bruidsjurk, inclusief kroontje op het voorhoofd, al wil hij maar zeggen dat ze klaar is voor de juiste man. Voor de rest grote feesttent, genoeg te eten, tapperij, halve dorp dat op klapstoeltjes het inwijdingsritueel gadeslaat, een maricon (homo) als spreekstalmeester en la banda. Ik ben uitgenodigd, Guzman, voor de quinze años, maar ik sla een keertje over. Niet al te beste herinneringen aan het laatste feest, in El Cortes, nabij Bella Vista.
Lizbeth had zich nogal opgewonden over de quinze años. Het duurde uren voordat de spiegel zijn goedkeuren toonde, ongelogen. Falapa (jurk) of toch maar die strakke broek, hoge of lage hakken, haar los of in een knot, welke oogschaduw en weet ik wat. Eenmaal klaar Guzman, zei ze zelfverzekerd dat ze dat ze het mooiste meisje van het dorp was. ´Si verdad?´ (Vind je niet). Ik kon het alleen maar stamelend beamen.
Het was geen verdwaald Corona-flesje of een misplaatste vuistslag die me tijdens de massale vechtpartij aan het eind van het feest vloerden. Slechts vier woordjes deden me wankelen en maakten mijn knieën zo slap als een lekke Moto Guzzi-band. Ik zocht naar houvast, vond een klapstoeltje en moest zitten. Vier woordjes Guzman en ik zag sterretjes, was volkomen uit het lood geslagen, ongelogen. De technische knock-out door die slopende hitte in Baja California was niets vergeleken bij deze verbale uppercut. Guzman, ik vloog door de hele tent. Had de volle tien seconden nodig en het enige wat ik kon bedenken was ‘Meisje, meisje, jij hebt werkelijk alle glans verloren.’ Guzman, ik moet nu gaan. Wordt vervolgd.
PS Guzman, hoe zit ´t ook weer met de Romeinse becijfering? VIII, VIIII, en dan? Hoe het zit het dan met die X-en enzo.
PS Motor maakt het goed. Ook hij vindt het prima dat we ´t wat rustiger aandoen. Hij vroeg me wel of ik nog een leuk meisje voor hem weet.
Promote Paul: Mail to a friend | Post to del.icio.us | Digg! | Translate Dutch to English
Ik begrijp dat je nog geen aanstalten hebt gemaakt met je serie la quinceañera?? We blijven met smart wachten….
VIII, IX, X…..
maar waarom moeilijk doen? Gewoon in het nederlands doornummeren zou ik zeggen, tot 15 (!) moet het je in ieder geval lukken :-)?
he broer,
heb ik iets gemist in dit stuk? ben ik te naief? komt het omdat ik niet in de stad woon en geen streetlife experience heb? WAT WAREN DEZE 4 WOORDEN DAN? hoe kan een meisje met 4 woorden haar glans verliezen. Kom dames hou mij niet langer in spanning want mijn broer vertelt het ons toch niet.
Saai verhaal
“Ik wil je neuken”, “eigenlijk ben ik man”, “trouw toch met mij”, “je guzzi of mij”?
I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, etc.
L=50, C=100, D=500, M=1000
‘Ik molde je camera’???
Jezus Paul,
Stop met dat navelstaren. Je hebt het mooiste en het gevaarlijkste deel nog niet eens gehad. Al een idee hoe je door Noord Colombia heen gaat? Wat is het doel van je reis; horen hoe geweldig we je vinden of de belevenis en ervaring van de reis zelf?
Je enige maat is je motor en de mensen die je onderweg tegenkomt. Je schreef in een eerder stuk dat je in Amsterdam rondjes draaide en weg moest, volgens mij doe je nu precies hetzelfde. Rij!!!
Paulito! Hombre! Vamos!
Wat een heerlijke foto’s van Lizbeth.
Een prettige blik in de ogen, een intrigerend haarlijn. Schitterend dicht ravenzwart haar in een onberispelijke golf, een dametje met een lijn… En dat is slechts de omhulling, een buitenkantje van een buitenkansje…
Sorry van Hooff, maar waar ben je mee bezig jongen. In het bezit van een open geest, een scherpe pen, een onweerstaanbare blik, een gouden geheugen, armen als kabels, en schouders als een sherpa. En waar kom je nu mee thuis jongen, een repeterende breuk, een krassende plaat, kortom, hier wordt ik niet vrolijk van. Zal wel weer met je noodzakelijke deadline te maken hebben, die er niet is en waardoor er ook dus niets gebeurt….in ieder geval niet op dit front. Waar moet je dan je noodzakelijke waarde vandaan krijgen. Kom op, laat zien dat je een gringo bent of een echte mexicaan zoals Juan Rulfo.
Volgens mij hang er een witte mist in dat “mooie” Midden Amerika. Je snuift ongewild wat mee. Koop die F%&^#@ing camera Paul. Ik wil graag 100pleuro doneren. Naar wie kan ik deze overmaken – zonder dat het thuisfront 3/4 opzuipt? Stuur me een mail naar je weet wel…
Stelletje sukkels – dit is een SERIE. Wordt vervolgd, to be continued, a continuacion… Dat betekent dat er meer komt. Spanningsboog, opwarmertje, goedkope cliffhanger. Vier woorden, gaat een oneindige plattelandsserie aan vooraf.
SUKKELS?????????????
Zeg, als je ons nu ook al gaat uitschelden dan moeten we nu misschien maar afscheid nemen…. Beetje respect voor je fans!
Nou, kom op met het vervolg!
Hi buddy,
In Montana at moment, but will be down in South America next week. Heading for Santiago,Chile.
Will be in South America for a month, you going to be in the area? would be good to catch up.
Cheers….Matt.
Die Matt is tenminste een echte.
Hallo Paul. Als je weer onderweg bent, rij dan even langs bij de dichtsbijzijnde MotoPort vestiging om het nieuwe Magazine op te halen. Er staat altijd wel iets leuks om te lezen. Zeker deze keer! Dank zij jouw stukje kan ik nu ook zeggen: Ha, al vijf reacties! Nog bedankt! Wees voorzichtig en geniet overal van. Enfin, dat is blijkbaar geen probleem. Ik blijf je volgen!
Bien viaje! Martin.
Da die Paulus… Zei ze misschien: ‘‘I just love guys”? hou me aub niet langer in spanning… Morgen de Motorsale beurs in Rosmalen… ieder jaar groter.. we hebben daar een stand met onze brillen.. btw.. sindds enkele maanden is Wiley-X ook de standaard zonnebril van de bos in Roosendaal…(KCT..) en onlangs hebben we daarom een editorial in Penthouse gehad… Je weet wel, dat blad met Kooprecepten en reisverhalen.
Keep up the good work hombre!
Joost
L.S.
Meeslepende premiere, de lome hitte druipt er vanaf, ik heb voor het juiste effect nog een oud wereldontvangertje expres slecht afgestemd op een obscure spaanse zender als achtergrond en draai soms wat Manu Chau, en geloof me, het werkt! En voor de ongeduldigen, er is een verschil tussen reizen en racen. Het doel van de reis kan ook de reis op zich zijn, stel je nou eens voor dat het lukt om met stukkies te schrijven het financiele hoofd boven water te houden (sowieso hoopgevend voor alle ambitieuzen onder ons!!!) wat doet het er dan toe als Vuurland over vijf jaar pas bereikt word… Schrijf zo door, keep us hanging on the cliff.
P.S. “For your eyes only”?
P.P.S Heer O’zee wat heeft u toch een rotleven, die saaie motoren en dan ook nog zo’n blad met cokerubrieken, hou vol!
Menno
het wordt een beetje een pussy gallore verhaal,gaan met die banaan!
Hallo Menno en Paulus Parelhoen,
Vrees dat ik toch even de interruptiemicrofoon bij zijn schacht moet grijpen. Mag ik gullie erop attenderen dat klaarblijkelijk ook andere Joosten deze site bezoeken? Zonnebrillen, bossen, Roosendaal, Penthuis, Motorseel in Rosmali…?! Waar gaat het over?! Aan één Dutroux heeft Europa wel genoeg, vind ik.
Maar ik houd vol, Menno, geen zorgen, net als die andere Joost!
En Paulus, ik moet je gauw spreken, jongen!
Overzee, Joost Overzee
Hoi Paul,hoe gaat het nu?
Ik hoop dat het goed gaat.In welk land zit je nu?Ik hoop dat je zo snel mogelijk terug komt.
!Veel liefs van Bas!
Tsja Paul…
Ik dacht dat het leuke van reizen is dat je steeds allerlei bijzondere dingen maakt die je thuis niet hebt, getuige hiervan ook je ontzettend leuke verhalen uit Alaska!! Blijkbaar wordt reizen saai als je het te lang doet, wordt misschien ook weer een soort thuis en dan verval je weer in het zelfde geneuzel waar je voor wou vluchten… Jammer. Toch goedkoper om dan gewoon thuis te blijven en je hebt dan ook die dure camera niet nodig!
In ieder geval is bij mij het ongelukkige gevoel dat ik ook graag vrij wil zijn en achter mn gevoel aan te reizen ff helemaal weg, bedankt daarvoor Paulus!!