Alles klopt...
...momenteel. En da's lang geleden, meiden. Sebastian heeft onlangs zijn pols doorgesneden. Hij viel door een glazen boekenkast. 
Al zijn pezen doorgesneden, dat dan weer wel Slagader maar net gemist. Uiteraard was er op de eerste hulp geen arts te bekennen. Die waren aan het zuipen, in verband met carnaval. Ze weten hun prioriteiten wel te stellen, in Boludia. Maar zoals je ziet, is het leed bijna geleden en gaat het al een stuk beter met hem. Dit is ook een aardige foto. Niet gelijk beginnen te stijgeren, het is mijn stiefdochter, us Adri. Wat het moeder van alle Boeken betreft, heb ik goed nieuws. Ik schrijf als een tiet, momenteel. Nog drie pagina's en ik ben uit Ecuador. Mooi liefdesverhaal geworden. Heb voor drie maanden een kamer gevonden. Coko's vader zag de nood en was zo aardig me gratis onder te brengen. Daar kan ik in alle, alle rust werken. En dan gaat 't. Zit nu op 255 goede pagina's. Vermoed dat ik over drie, vier maanden klaar ben. Maar nu echt. Het lange wachten gaat beloond worden. Overigens ben ik over 55 minuten jarig. Dank, dank, dank. En gewoon doortikken, he. Pieter is al aan het uitkijken naar een uitgever. Naar de finca ga ik niet meer. Tikken, tikken, tikken, totdat ik erbij neerval. Alles wat ik nu in mijn hoofd heb, kan ik momenteel vertalen naar mijn vingers. Ted Simon, wie is da?
19 Mar '12 - 03:47 | Wow, eight comments already
