Eerste rit op de XR650R: we leven nog
Er stroomt weer olie door mijn aderen. En het voelt goed, erg goed. Twee jaar (2!) lang als voetganger door het leven gegaan. En nu, de XR650R. Hij stond al heel lang op mijn verlanglijstje, dat hij nu in de garage staat, kan ik nauwelijks geloven. Zeldzaam mooi land voor een XR650R. Vijfennegentig procent stof en daar is hij voor gemaakt. En ik ook, zo lijkt het. Recordtijd neergezet op La Ruta de Che. Voor de vierde keer was ik in La Higuera met de motor. Nu met een rooie. Che knikte goedkeurend. Zoals gezegd de motor in Santa Cruz de la Sierra gekocht, voor een mooie prijs, met nul kilometer op de teller. Daarna me in een race-outfit gehezen en op naar Sucre, via la Ruta de Che, een rit van 650 kilometer. Blijf het toch bijzonder vinden om in La Higuera te zijn. Voel me een gezegend mens.
29 Sep '10 - 04:04 | Wow, 38 comments already
Effe lunchen...
Ik had de Dutch Dangleberries te lunch. Zo hé, dat heb ik geweten. Vijftien (15) 
flessen wijn gingen erdoorheen. Om zeven uur gingen we op onze knieën naar huis - ik even mazzel dat ik maar twee meter hoefde te kruipen. En weet je wat Roxana zei: 'Nu al?' Mijn meisje heeft veel geleerd dat laatste twee jaar. Oja, daarna nog even een pokeravondje, vet gewonnen uiteraard, en hup weer een stuk of zes achterover geslagen. De avond ervoor klokten we er ook al zes weg, en de avond dáárvoor iets van twintig liter bier de man. Dat ik nog leef. De Dangleberries. Drie jonge gasten uit Amsterdam die vonden dat hun helikopterbaan bij de marine niet opwindend genoeg was en een jaar vrijaf hebben genomen om Latijns-Amerika te verkennen. De motoren: een XT600 en twee Teneré's van voor de jaartelling. We hebben het over Stefan, Roel (op de foto de twee kale neten) en Bas. Geinige gasten, hoor. Tikkeltje trots op het feit dat ik één van hun inspiratoren ben geweest. Ik wilde nog veel meer over deze geinige gasten schrijven, maar ben door de drank alles vergeten. Wat ik nog wel weet is... nee, ook vergeten. De Dangleberries - blijf erbij dat het dingleberries moet zijn, maar vooruit - zijn op weg naar Ushuaia. Houd ze dus in de gaten. Echt meiden, het enthousiasme straalt er bij deze marinemensen vanaf. Way to go.
16 Sep '10 - 03:03 | Wow, 20 comments already
Maar feesten kunnen die apen wel
Tijdens het fucken van dit manspersoon vinden de Boli's tijd om te feesten. Daar zijn ze kampioen in. Afgelopen zaterdag was de intocht van de maagd Guadelupe en dat wordt elk jaar groot, groter, grootst gevierd. Nog geen nagel om aan hun kont te krabben, maar alles opzij voor de maagd. 
Het is een dansfestijn dat twee dagen duurt, want om één been kun je niet leven. Vergelijk het met koninginnedag in Nederland, maar dan kleurrijker en met nog meer drank. Roxana en Adri willen volgend jaar ook dansen. Zolang Roxana er maar een beetje sexie uitziet vind ik alles best. Tja, wat wil je nog meer horen over de maagd. Heb niet zoveel te vertellen over die Boli's momenteel. Dus maar beter plaatjes laten zien. Nu ik zo bezig ben, valt het me op dat ik weinig foto's heb geschoten van de mannen die er ook op hun paasbest uitzagen. Kennelijk heeft mijn 550D een selectieve blik. Roxana had niets in de gaten. Die dacht dat ik me concentreerde op de vogeltrek, die de laatste jaren een enorme vlucht heeft genomen. Dat is het voordeel van zo'n uitschuifbaar kanon, lekker stiekem. Nadeel is dat de lens anderhalve kilo weegt en scherpe foto's schieten niet gemakkelijk is.
02:05 | Ha, one comment already
Het was even stil...
Omdat Bolivia en ik geen grote vrienden momenteel zijn. Heb zelfs met een nucleaire whipe-out gedreigd. Zit in de fase dat ik met overheden heb te maken. En die overheden trekken het bloed onder mijn nagels vandaan. Was een hele toer om een nieuw visum voor mezelf te krijgen. 
De Boliviaanse consul in Argentinië moest er aan te pas komen. Meanwhile aan de grens al mijn spullen gejat. In anderhalve dag tijd 27 uur in de bus gezeten. Ik word te oud voor deze shit. Deze tijd toch maar eens gebruiken om een permanent visum aan te vragen. Gaat gezellig worden. Voor de Guzzi nog altijd geen oplossing gevonden. De status is nu dat ik zelfs gearresteerd kan worden als ze me snappen op de Guzzi. Geloof je dat? Buitenlandertje fucken. Zijn ze goed in, die apen. Wij Nederlanders trouwens ook. Ik ga nu met het Nederlands consulaat in Santa Cruz praten, eens kijken of zij iets voor me kunnen betekenen. Heb al twee opdrachten gemist, door dat ge-eikel van de douane. Het goede nieuws is dat ik morgen naar Santa Cruz ga om een XR650R te kopen, het laatste model, 2007, met nul kilometers op de teller. Heb hier lang over nagedacht en tot de conclusie gekomen dat ik hem verdien. De ware reden is
01:26 | Ha, one comment already
