Hup Holland!
Nou was ik toch echt van plan om een leuk repootje te maken over hoe wij hier de successen van het 
Nederlands elftal vieren, beleven en begodveren. De tweede match leek me bij uitstek geschikt. Een probleem: ik werd te laat wakker. De wedstijden beginnen hier om half acht 's ochtends, midden in de nacht dus. Eerste helft gemist. Wat denk je? Geen hond in het café. Zat hier in mijn eentje te tieren. Tot mijn grote verbazing, evenwel, braken na de wedstijd hevige gevechten uit tussen politie en studenten, net als drie jaar geleden. Ook ík was in de overwinningsmood en dacht: 'Kom ik haal mijn camera eens uit 't vet.' Rennen als vanouds, met piepende longen. En wéér ging ik gestrekt in een gaswolk. Heel vervelend. Koos deze keer voor een dubbele inkijk. Voordeel van het volgen van de politie is dat ik minder last heb van de gaswolken. Nadeel: de stenen vlogen deze keer om mijn oren. Moet erg wennen aan mijn nieuwe camera, vooral de 80-200 lens die anderhalve kilo weegt. Paar foto's deze keer. Wel met gevaar voor eigen leven geschoten. En waarvoor? Geen idee. Soort van vingeroefening, want als ik goed ben geïnformeerd, gaan de studenten komende dinsdag proberen het gemeentehuis in te nemen. En dat allemaal omdat Nederland zich heeft gekwalificeerd voor ronde twee. Dus, op onze manier leven we allemaal met La Mecanica Naranja mee. Foto 1, foto 2, foto 3, foto 4, foto 5, foto 6 en de laatste. Weet 't, moet er weer even inkomen. De foto van de agent die me aankijkt vind ik de beste. En o ja, ook nog enige bewegende beelden. Hopelijk meer nieuws, dinsdag.
20 Jun '10 - 01:41 | Wow, 27 comments already
La Finca III
Was nog geen minuut op de finca toen Jaime (schoonbroer) zei: 'He Paulus, we hebben net een slang gedood.' 
Ik kijken, want voor dooie slangen ben ik niet bang. Freeze! Een echte Cascabel, Ralelslang. Niet zo'n scharminkel uit Artis, maar een vette van zo'n twee meter lang. En hij bewoog nog altijd. Heb me laten vertellen dat zelfs een dode Ratelslang nog gevaarlijk kan zijn. Jaime en de Huarani's waren graan aan het dorsen toen ze hem als een hondendrol opgerold zagen liggen, staart omhoog. Weet 't, slangen vermoord je niet omdat het slangen zijn. Maar als die Huarani's al als de dood voor die beesten zijn, is er wat aan de hand. Wat? Dat je na een beet nooit op tijd in het ziekenhuis bent. Dan zou ik dus ter plekke mijn poot moeten amputeren. Nou ben ik best wat van mezelf gewend, maar zelfmutilatie gaat me toch echt te ver. Tot zover mijn eerste minuut op de finca. De daarop volgende dagen op mijn tenen gelopen,
08 Jun '10 - 20:59 | Wow, fifteen comments already
