Blue
27 Jan '08 - 18:23 | Wow, 94 comments already
Pedro & Gabriela
Wonderlijk dat je van anti-depressiva depressief wordt. Nooit geweten. Kortom, mislukt slaapexperiment. Zal de fabrikant eens wijzen op de neveneffecten bij gezonde mensen. 'Beste pillenfabrikant. Na het gebruik van uw produkt kreeg ik terstond goesting het socialistisch kader in Nederland uit te roeien. Is dit een veelvoorkomend verschijnsel bij onregelmatig gebruik? In de bijsluiter las ik hier niets over.' We kunnen op deze regenachtige woensdagochtend vaststellen dat ik nog altijd bij de pinken ben.
Lekker geslapen trouwens. Socialist ik? Heb zo mijn twijfels. Grootste hobby in Nederland was raggen op de Ducati 748SPS met mijn 2000 euro Dianese Titanium racepak aan mijn lijf. En als ik me omkleedde had ik de keuze uit een klerenkast vol met Paul Smith shit. 's Avonds in de Koe mijn daghap wegspoelen met Courvoisier. Kan niet zo goed tegen al te grote gretigheid, schaamteloos graaien. Werkt als een rode lap op een stier. Sorry, 't is niet anders bij ondergetekende. Cada loco con su tema. De Nederlandse regering had, zo is mijn zeer bescheiden mening, die 7000 dollar maandelijkse balkonsubisdie aan E. Herfkens eventueel beter kunnen besteden. Waarom niet zorgen voor een mooie opleiding voor mijn nieuwe vriendjes Pedro & Gabriela? Het is maar een hele vage suggestie. Al onderschat ik uiteraard het belang niet van een ontspannen E. Herfkens die fris tegen de zaken - in haar geval mooie kunstexposities en daar barst het van in The Big Apple - aankijkt. Kwam Pedro & Gabriela tegen bij Linda. Zal onze voortvarende armoedebestrijdster kindjes als Pedro & Gabriela in gedachten hebben als ze al expressootjes lurkend geniet van het uitzicht dat haar balkonnetje down town New York te bieden heeft? Ik ga me de komende tijd op dit soort kids richten. Of vinden jullie dat ik de Guzzi de sporen moet geven? We zouden eventjes kunnen wachten. Mee eens? Nog wat fotootjes dus. Kids: kids 1, kids 2, kids 3, kids 4, kids 5, kids 6, kids 7, kids 8, kids 9, kids 10, kids 11, Roxana en Linda, Linda en kids.. Voor dit soort kansloze kereltjes doet Linda het nou. Sombrero af. En we hebben nog een paar fotootjes: kids 11, kids 12, kids 13, kids 14, kids 15, kids 16, kids 17, kids 18, kids 19, kids 20, kids 21.
23 Jan '08 - 13:47 | Wow, 26 comments already
We wachten nog eventjes op Linda...
22 Reacties en geen verhaaltje. Dat is nieuw. Maandag heb ik een afspraak met Linda. Dan zal ik jullie eens voorstellen aan een echte Eveline Herfkens. Intussen hebben we een leeg vel. Zal 'm even opvullen met een interessant voorval. Zoals jullie weten ben ik al een tijdje aan de boemel met Roxie (Zegge: Roxana). Ze heeft een half jaar geleden haar man, weer zo'n achterlijk jaloers Latinootje (alhoewel, in dit geval is hij een basketballer en een kop groter dan ik), 't huis uitgetrapt en ligt thans in scheiding. Ben trots op Roxie. Heeft besloten om niet langer te lijden, zoals zoveel vrouwen hier in LA, en heeft voor zichzelf gekozen. Ik heb een jaar geleden geregeld tot onze lieve Heer gebeden dat mijn allerliefste Maria hetzelfde zou doen. Mijn gebed is nog altijd niet verhoord. Intussen ploffen Roxie en ik vrolijk rond op de Guzzi door Sucre en we worden geregeld gesignaleerd in het uitgaansleven. Na dertien jaar huwelijkse ellende leeft Roxie op. Probleem van Sucre is dat het een dorp is, ofschoon er toch 200.000 mensen wonen. Iedereen kent elkaar en 'men' weet dat Roxie aan me kleeft en andersom. Roxie is leuk en heb wel een blauw oog voor haar over. Is dat werkelijk zo?
17 Jan '08 - 19:24 | Wow, 42 comments already
Meer dan 43000 woorden
Ben nog altijd in Santa Cruz. Ben moe en de Guzzi ook. Verveel me wel te pletter hier. Zo warm. ´t Zweet spuit uit mijn poriën. Mijn bloed is te dik voor deze contreien. 
Zou nog even naar Brazilië gaan. Laat maar. Guzzi en ik hebben dringend groot onderhoud nodig. Heb nog wel wat fotootjes van ons tripje. Anne ligt ergens te bakken op een Chileens strandje. Ik smelt in mijn ranzige hotelkamertje. Waaraan heb ik dit verdiend, meiden. Was wel een briljant een/tweetje tussen Anne en ondergetekende. Geen enkel smetje. En dat is bijzonder voor zo'n zware rit. Alhoewel, tien kilometer voor Samaipata kreeg de Guzzi een lekke band. Normaal gesproken begin ik niet eens aan lappen. Bedoel, Har en ik hebben in Quito nog geprobeerd om een band van zijn velg te krijgen, zonder succes. Anne en ik zaten binnen het half uur weer op de motor. Geloof toch dat ik wat harder mijn best doe als er vrouwen in de buurt zijn. En dat is een hele mooie eigenschap, knikt de Guzzi. Oké wat fotootjes:Anne, ergens in Bolivia, geldt ook voor mij, In de buurt van Villa Serrano, in Villa Serrano tijdens kerst,
05 Jan '08 - 23:33 | Wow, 82 comments already
