Boliviaanse berichten: Paul, Che, Humo
Renske is thuis en nog altijd dol op ansichtkaarten: Redemark 5, 1355 LA, Almere, Holanda. Mijn motormaatje bij Motor Magazine (Leest dat blad!) Tim Dekkers heeft Renske middels een mooie kaart uitgenodigd om eens een keer een motortest en fotosessie bij te wonen. Geweldig Tim, jij snapt 't. Stuur kaarten. Vindt Renske echt leuk en het doet haar goed heb ik via haar vader vernomen. Nico schreef: Hoi Paul, wat ons betreft graag nog wat kaarten erbij. :-) Renske stelt de post erg op prijs.
22 Oct '07 - 21:28 | Wow, 176 comments already
Boliviaanse prenten: zout op de wonden
Was een makkie vandaag. Slechts 140 kilometer hadden de Guzzi en ik voor de boeg. Heb het traject naar Sucre half gas in zijn drie gereden. 
Beetje om me heenkijken. Ik heb nog wat foto’s van Salar. Ja, was een mooie rit over het zout. Had zelf ’t gevoel in een vliegtuigje te zitten. Het is net alsof je vliegt. Volgas bochtjes draaien. Dan krijg je van die lange, trage omhalen. Je gaat nu dus gewoon een berg foto’s zien van de Guzzi in een witte achtergrond. Wat Salar precies is kun je zien in de bijdrage van Pi. Die heeft dat allemaal haarfijn voor me uitgezocht. Waarvoor dank. Ik heb nog altijd niet gerookt. Al valt het niet mee. Wat een kutverslaving. Groot gelijk dat je in 2008 niet meer in bars mag roken. Ik dacht dat het nog tricky was op Salar. Men waarschuwde mij voor de wakken.
19 Oct '07 - 01:15 | Wow, 31 comments already
Boliviaanse prenten: treintjes
Probeerde nog een filmpje op het net te zetten. Maar op een of andere manier lukt dat niet. Maar goed, heb nog 
wat fotootjes achter de hand. Zin in treinen? In Uyuni heb je dus het treinenkerkhof. Oude verroeste locs in een woestijnachtige setting. Op papier klinkt dat aardig, in werkelijkheid valt het vies tegen. Een hoop oude meuk. Was dan ook lichtelijk teleurgesteld. Heb er slechts een namiddag rondgewandeld. Die locomotieven konden me gestolen worden. Ik eindigde met het nemen van fotootjes van de Guzzi. Want wat had ze de dag ervoor vreselijk hard haar best gedaan. Afijn, een dag of vier later vertrok ik richting Potosi. Weer zo’n heftige woestijnrit, al was het traject Oruro/Uyuni lastiger. Ik reed door het spookdorp Pulacayo en kreeg onverwacht wéér oude treinen in het vizier. In een niet meer functionerend emplacement zag ik juweeltjes van oude locs, en in goede staat.
00:02 | Wow, two comments already
Boliviaanse prenten: wasbordjes
15 Oct '07 - 18:15 | Wow, ten comments already
Boliviaanse prenten: Oruro - Uyuni
Wat te doen guys? Het internet is me te langzaam hier. Een gecomprimeerde foto uploaden duurt al een eeuwigheid, laat staan de 25 mb van het o zo leuke filmpje. Gaan weinig te zien krijgen hier. Ik denk dat ik overmorgen naar de zoutvlaktes ga. Treinenbegraafplaats ben ik al geweest. Een hoop oud ijzer. Ik kan de boel in een later stadium uploaden als ik in Sucre of Potosi ben. Een en ander houdt wel in dat ik voorlopig geen digitale prenten kan sturen. Ik zou het wel fijn vinden als jullie daar ongeminderd mee door gaan. Renske: LUMC Albinusdreef 2, 2333ZA Leiden, afdeling J10P, kamer 36.
10 Oct '07 - 20:20 | Wow, 19 comments already
Boliviaanse prenten: dia sin novedades
Veertig jaar geleden riep Che vanachter de rots in de Churo-kloof: 'Niet schieten. Ik ben Che Guevara. Levend ben ik meer waard dan dood.' 
Daar vergiste de revolutionaire baardmans zich lelijk in. 24 Uur later en zijn lichaam was doorzeefd door sergeant Terrán. Ik kijk nu op de Boliviaanse telelevisie naar de film Di buen dia a papa, wens Papa, zo werd Che door de militairen genoemd, een goede morgen. Jammer dat ik mijn eigen verhaaltjes niet te zien krijg. De Humo en Nieuwe Revu. Kun je mee thuiskomen, lijkt me zo. Maar ik heb geen thuis. Ook geen tijdschrift om onder mijn oksel te dragen. Omdat er weinig goede sier valt te maken, heb ik me maar op de motor geconcentreerd. Nieuw achterbandje hangt eronder.
08 Oct '07 - 23:09 | Wow, twelve comments already
Boliviaanse prenten: Los Diablos Negros
Twaalf uur geslapen vannacht. Daar knapt een mens van op. De laatste twee weken in La Paz verliepen nogal onrustig. 
Over een paar dagen ben ik weer in mijn ritme en kunnen de Guzzi en ik afzakken naar Uyuni. Gisteren ontmoette ik in Ururo enkele motorrijders. Leden van MC Los Diablos Negros, De Zwarte Duivels. Schatten van kerels hoor. Verbaas me altijd over de heldhaftige namen van motorclubs. Mijn jeugdvrienden Harry en Kees bijvoorbeeld zijn lid van De Dare Devils in De Zilk. ’t Zijn een stelletje goedzakken bij elkaar. Met de Los Diablos Negros is het niet anders. Zoals je inmiddels hebt begrepen koers ik liever alleen. Vertrouw motorclubs niet altijd. Er zitten altijd een paar leden bij die niet kunnen rijden en voor onrust zorgen. Afijn, we hadden om één uur afgesproken. Ik keek nog eens uit mijn hotelraam, niemand te zien.
01:26 | Wow, seven comments already
Boliviaanse prenten: El Alti Plano
Er is een wonder geschied: La Paz ligt ver achter me. 
Het vertrek viel niet mee. Fysiek niet: regelrecht vanuit Vivians (afscheidsfeestje) op de motor gesprongen. Mentaal niet: wéér een geliefde achtergelaten, Edith. En een goede vriend, Ayke de professionele pokerspeler bij wie ik een maand lang kost en inwoning heb gehad – gratis. Tja, en toen was ik weer moederziel alleen. Op de Alti Plano nog wel. Zelfs Vrolijke Frans zinkt op die desolate hoogte (4000 meter) weg in een diepe depressie. Een stormachtig ritje van zo’n driehonderd kilometer had ik voor de boeg. De Guzzi wees me de weg. Ik was even buiten La Paz al in comatische slaap gevallen.
07 Oct '07 - 01:21 | Wow, four comments already
Een nieuw behang voor Renske
Is het iemand opgevallen? Het staat er toch echt: ‘Twee weken lang de hand van mijn dochter Renske vastgehouden die in
Leiden een tweede levertransplantatie kreeg. Terug in Almere bleek mijn huis te zijn leeggehaald. De Guzzi stond er nog. Ach, het leven gaat door. Zolang mijn dochter maar beter wordt’, schreef onze Guzzivriend Nico. Ik probeer me zijn verwondering bij het betreden van zijn huis voor te stellen, maar ’t lukt me niet. Ben even sprakeloos. Tegelijkertijd besef ik me dat ik met mijn volle gezondheid bezig ben aan mijn vierde of vijfde jeugd (ben de tel kwijt), terwijl Nico’s Renske in een Leids ziekenhuisbed in afwachting is of de transplantatie aanslaat of niet. Ik geef het je te doen. Wellicht kunnen haar ziekenhuisverblijf wat veraangenamen, bedacht me ik. Hoe welkom zou het zijn om elke dag een berg met post te ontvangen? Het zou mij in ieder geval goed doen, zo weet ik zeker. Daarom het volgende voorstel: de komende twee weken zal ik proberen elke dag verslag te doen van hetgeen op mijn pad komt.
06 Oct '07 - 00:35 | Wow, three comments already
