100 Colombians and a Guzzi (preview)
Yo Guzman, het projectje begint al aardige vormen te krijgen. Zal je alvast wat foto's laten zien, zodat je weet waarmee ik bezig ben. El Carmen de Bolivar, 8000 inwoners, is het hoogtepunt van mijn reis. Colombianen zijn echt hartverwarmend en ze helpen me waar ze 
me helpen kunnen. Ik logeer bij een vriend, af en toe stoppen de dorpelingen me een maaltijd toe en motortaxistas bieden me gratis ritjes aan. Een minimum maandsalaris bedraagt hier 125 euro (!?). En wees gerust, komt geen enkele illegale Colombiaan, Nicaraguaan of Guatemalteek jullie kant op. Dat heb ik ze wel uit hun hoofd gepraat. El Carmen de Bolivar werd vier jaar geleden nog belegerd door FARC-terroristen en para-militairen. Elke dag was het raak: bomaanslagen en executies. Het is nu gelukkig rustig door de komst van militairen en politie. Mensen kunnen weer ademhalen. En dat is te zien, wat een vrolijkheid. Wij in Nederland (ik ook) beginnen al te janken als een paar Moslim-jongeren de boel op stelten zetten. Valt veel te leren van landen als Colombia, geloof me. Intussen houd ik achterhoede gevechten met de belastingen. Hijos de cien mil putas. Maar goed hier nog wat foto's. Rest volgt spoedig. Pues, todo chevere. Nos vemos. Foto 1, foto 2, foto 3, foto 4, foto 5,foto 6.
19 Jun '06 - 19:58 | Wow, 36 comments already
Zeer Geachte Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem Alexander
Ik was blij verrast een berichtje van U op mijn site te mogen aantreffen. Dat de faam der Oranjes verder reikt dan de landsgrenzen van de staat der Nederlanden staat inmiddels vast. De schermutselingen met de plaatselijke politie hier in Colombia zijn inmiddels in de kiem gesmoord. Ik heb sterk het vermoeden dat Uw interventie daaraan fors heeft bijgedragen. Ik dank U daarvoor meer dan hartelijk Zijne Koninklijke Hoogheid. Ik ben inmiddels gearriveerd in het allerhartelijkste plaatsje Carmen de Bolivar, honderd kilometer zuidelijk gelegen van Cartagena. U zult hebben begrepen dat een schildpad met een sleepbeen meer kilometers aflegt dan ik het afgelopen jaar. Ik voel me nu eenmaal zeer in mijn element in Latijns Amerika en waar ik ook kom is het zeer moeilijk vertrekken. En ter plekke heb ik nauwelijks tegenslag te verduren. En ach corrupte overheidsdienaren, ik kijk er feitelijk niet meer zo van op.
16 Jun '06 - 21:17 | Wow, thirteen comments already
