Ten ways to spent a lempira, or Lost in Space
I’m still in this signs mood, Guzman. I know that’s what pleases you. So let’s continue this funky experiment. You see, I have no other 
option then to follow The Unexpected - there’s nothing else to do. And I’m running out of pesos. I’m just half way and I’m getting broke. That’s why I hold on to my wet lempira dream. For me this worthless piece of paper (it’s less then 10 cents) stands for...everything I can possibly think of. Including this hot 20-year old Chiefs daughter. As seen trough western materialistic eyes, I’m by far the biggest loser ever seen on the western hemisphere. All my possessions fit in two alloy cases and a black bag. My horse is a double-barreled, rusty seventies cruiser, worth a Gallo six-pack. My wallet is as flat as a Rizla rolling paper. I mean just the paper, not the whole pack.
26 Feb '06 - 01:47 | Wow, twelve comments already
How to clear a mind
Guzman, my man, we’re going to handle things different today. What about speaking another language and make a fool of ourselve? I’m receiving ‘signs’ that I’ll have to proceed in English and that’s too bad, cause my English sucks. I’m still in Santiago Atitlan, a native 
village at Lago Atitlan. It is spooky here, Guzman. At every street corner there is this ‘Jesus is the path to glory’-church. The whole damn place is just one big God house. Spiritual energy floats through the streets, seeking for me as well. The churches are booming. You can hear the Indians calling for their Creator at every eight o clock in the morning. With loudspeakers and all. Embarrassing! The energy is so much alive that it got to me as well. Yep hermano, praise the Lord. No sex before marriage (‘I’ll be watching you’). Amen. Keep my voice down. No drinks and drugs. Hallelujah. You know, stuff like that.
23 Feb '06 - 17:20 | Wow, thirteen comments already
Office view
De realiteit van vandaag, Guzman: de hotelier in San Pedro zet elke ochtend een flinke kan met water voor zijn gasten klaar. Aardig van hem, want dat scheelt weer vijf quetzals (halve euro) voor een fles Salvavidas, drinkwater. Nou vult die schooier de kan met 
gewoon leidingwater. Logisch dat die darmflora enigszins uit balans raakt. Niet alles is wat het lijkt. Heb er achttien dagen over gedaan om dat duiveltje van verlangen uit mijn lijf te verbannen. Dat is elf maanden en twaalf dagen korter dan de vorige keer, negen jaar geleden. En dat lucht op.
Knap van mezelf, want het liefst breng ik mijn hele leven onder haar rokken door, ongelogen. Niets verwachten, alles is mogelijk, los laten, weg uit de comfortzone – kortom de dag nemen zoals ze werkelijk is, het gaat me steeds beter af. Als ik aan Melanie denk, ben ik in het verleden of maak plannen voor de toekomst. Kost me allemaal veel teveel energie, is onzinnig en niet van vandaag. De realiteit is dat zij in de stadsjungle zit (het sneeuwt daar hard in Toronto) en ik luister naar de vogeltjes. Zittend naast Tal heb ik mijn eigen kruisweg gelopen en Melanie of het verlangen naar haar weggedacht.
08 Feb '06 - 23:48 | Wow, 30 comments already
De spoeling is dun
De realiteit van vandaag, Guzman: heb me tien keer helemaal leeg gescheten. Hoefde er niet zo heel veel voor te doen. Broek omlaag, zitten en komt u maar. En keurig alle wandjes raken. Het gaat dus al een stuk beter met me. Gisteren moest ik zestien keer een sprintje trekken om überhaupt de toiletpot te halen. En weet je, volgens mij is het niet het eten wat ze me hier voorschotelen.
Voel me al een week of twee zozo en dan druk ik me bescheiden uit. Dacht toch inmiddels uit een behoorlijk stuk graniet te zijn geslepen en dan komt er zo’n – kom, hoe heet zo nou toch ook weer? – dame langs en de rapen zijn gaar. Mijn ziel & zaligheid slepen achter me aan door de stoffige straatjes van San Pedro, zo nu en dan bezeken door een schurftige hond. Holy cow, Guzman, had de kleine lettertjes niet goed gelezen. Na zo’n wild avontuur volgen rare, stormachtige dagen. Geloof me. Na het maagdjesparadijs ga je onherroepelijk het vagevuur in en word je gaar gekookt in je eigen sop. Nee old sport, was hierop niet voorbereid. Zag het niet aankomen, de nasleep van zo’n onherroepelijk afscheid.
01 Feb '06 - 17:30 | Wow, sixteen comments already
