Technisch knock-out
Ik ben mijn hotel in Constitution ontvlucht, beste Guzman. De Guzzi is verlost van zijn eenzame opsluiting. De hoteleigenaar, hier nog lachend, nam genoegen met een check die ik een in internetcafé kunstig in elkaar heb gefloeperd. Stofwolkend namen Het Guusmobiel en ik afscheid van Constitution. 
De weg naar La Paz - ik keek er niet naar uit. Zo heet, Guzman, zo onbeschrijflijk heet. Ooit wel eens een half uur lang ruige seks gehad in een sauna? Ik wel. Mijn toen redelijk rood aangelopen hoofd en hartslag van 180/120 vallen in het niets bij wat mijn lijf te verduren heeft, hier in Baja California. Het is hier tegen de vijftig graden.
25 Aug '05 - 20:22 | Wow, 23 comments already
Life & Times van Cowboy Billie Boem
Ik heb inmiddels begrepen dat ik een knieval moet maken naar de lezer toe voor mijn lamentabele gedrag in de oase Santa Monica, waar ik twaalf dagen genoot van de gastvrijheid van mijn dierbare vrienden Robbie, Ingrid, Jon en vele anderen, de leukste en meest energieke mensen die Het Guusmobiel en ik in jaren zijn tegengekomen. Als journalist moet ik toch weten dat goed nieuws niet verkoopt. Welnu, ik zal vanaf heden weer mijn stinkende best doen om met gevaar voor eigen leven verslag te doen van hetgeen mijn pad kruist. Dit alles om drie lezers en een verdwaalde paardenkop te behagen. Niets is mij teveel. Voorwaar, de dood of de gladiolen!
21 Aug '05 - 11:01 | Wow, 17 comments already
Vind er geen fuck meer aan, deel II, inclusief prijswinnende foto's. Ook een fantastische prijsvraag. Teveel om op te noemen, dus
Hé Guzman (Guus), ouwe brompot. Nou, je heb 't voor elkaar - ben aan het lijden, ongelogen. 's Nachts als ik mijn bed uitdrijf van het zweet dat mijn lijf uitspuit, droom ik zoet van Deadhorse, yeah! Man, wat is het hier heet. Tegen de 96 graden Celsius aan de Golfo de California en een vochtigheidsgraad van 186. Vind er geen ruk aan, motor ook niet. Hij koelt nauwelijks af en pingelt als een gek. Lastig om 'm op toeren te houden. Ben een beetje aan het schuiven met de ontsteking, maar dat helpt niet echt. Gewoon te heet, lijkt me zo. Nog geen foto's vanwege de trage verbinding. Een señorita staat naast me aan een zwengel te draaien om de bytjes te kunnen versturen. Vier per minuut, ongelogen. Daarom een vluchtige beschrijving. Ben nu in Constitution, twee honderd kilometer van La Paz. De weg ernaar toe (Mexico 1) is op sommige trajecten een hel. Hoezo? Zo fucking heet, Guzman. Dwars door de woestijn.
16 Aug '05 - 05:12 | Wow, 18 comments already
Cielito Lindo
Hot damn, wat kan een mens lui zijn. Heb al moeite om mijn rechterpink te bewegen. Laat staan tien vingers op een toetsenbord. O ja, we zijn in Mexico. Baja California om precies te zijn. Zo'n vierhonderd kilometer landinwaarts. Hang al een volle week rond in Cielito Lindo, onvindbaar op de kaart. Cielito Lindo is een hangout voor gepensioneerde Amerikanen. John Wayne, Henry Fonda, John Houston hingen hier in de jaren zestig aan de bar in de Blue Bar een beetje anoniem en dronken te zijn. Maffe plek hier. Jaren zestig werk. Probeer het rustig aan te doen, wat elke dag weer grandioos mislukt. Man, die Margeritha's zijn nauwelijks te tillen. Over het weer: de zon schijnt. Over de meisjes: oppassen! Over de internetverbinding: volkomen ruk. Vandaar geen foto's en nauwelijks tekst. Waarschijnlijk morgen op weg naar Guerro Negro, een rit van vierhonder kilometer, dwars door een woestijn-achtig gebied. Slechts twee benzinepompen. Als ze open zijn. Wordt een zware tocht. Dan nog een rit van zo'n driehonderd kilometer naar Mulege en dan ben ik weer in de bewoonde wereld. In La Paz, in het zuiden van Baja, maak ik de oversteek naar het vaste land. Krijg kramp in mijn pink. Tot snel, als ik een goede verbinding weet te vinden.
11 Aug '05 - 21:32 | Wow, four comments already
Huh, alweer een (slow motion) filmpje?/Huh, another movie?
Jazeker, en nu heeft de maistro zelve zich ermee bemoeid. Wat een talent! Geen onaardige poging voor iemand die tot twee dagen geleden zijn computer als een geavanceerde typemachine bezag. Met zo'n Macje kan je toveren, geloof me. Morgen naar Mexico (pistoleros, playas, hangmaterij, tequila, chicka's, tralala), maar mijn zonnige humeur en eeuwig optimisme kan toch niet verhullen dat ik aan de sombere kant ben. The blues, jazeker. Drie maanden in Canada en de States geweest en 't moet gezegd, de tijd van mijn leven gehad - nu al. (Bovendien word ik er fijntjes aan herinnerd dat ik slechts nog maar een miezerig jaartje voor de boeg heb). Voordat ik koers naar Alaska zette, verwachtte ik lonsome cowboy-achtige toestanden en was voorbereid. Het pakte anders uit. Op elke straathoek zag ik een vriendelijk gezicht en de (koelkast)deur stond altijd wagenwijd open. Amerikanen zijn toffe gasten! Voor hen heb ik deze smartlap gemaakt: have a good one
01 Aug '05 - 03:35 | Wow, 19 comments already
